Observers of the Mundane

Παρατηρητές Εγκοσμίων


"Στην προσευχή

της τέχνης

πάλιν ο κόσμος

ανατέλλει απλός."


 Λύσανδρος Αβρααμίδης





Οι Παρατηρητές,  ψηλόλιγνες μορφές,  που ταξιδεύουν μέσα στον αέναο κόσμο είναι το βάρος των αιώνων που κουβαλούν και η ελαφρότητα της εξαΰλωσής τους.

The Observers, in thin and slender forms, travel through the eternal world; they are the weight of the centuries they carry and the lightness of their annihilation.


Κατάγονται από τις προϊστορικές εποχές, γι’ αυτό αρχέγονες μορφές όπως τα ειδώλια του Αιγαίου δεν τους είναι ξένες αλλά μάλλον οικείες. ‘Ισως και οι Παρατηρήτες  να είναι οι πρόγονοι τους.

 They originate from the prehistoric times, therefore so primitive forms like the figurines in the Aegean are not foreign to them, but rather familiar. Maybe the Observers are their ancestors.


Σε μας καταφτάνουν απο το μέλλον, επειδή στο χώρο στον οποίο ζούν, ο χρόνος δεν είνα γραμμικός αλλά κυκλικός και στις δικές τους διαστάσεις, έχουν ήδη συναντηθεί τα ‘δύο άκρα’.

To us, they arrive from the future, because in the space in which they live, the time is not linear but circular and the dimensions like their own,  'both ends' have already met...


Καταλαβαίνουν τη συνεχή ροή του χρόνου, και στο εγκόσμιο παρόν καταλαμβάνουν τον επίγειο χώρο, χωρίς να επεμβαίνουν. Είναι "Παρατηρητές"  χωρίς, να ορίζονται από χώρο ή χρόνο.

They grasp the continuous flow of time, and the mundane present they occupy, on an earthly ground space, without interfering. They are "Observers", and they are defined by space or time.


Δεν μένουν στο πραγματικό περίγραμμα των αισθήσεων αλλά η μορφή τους ορίζεται από ενα ιδεατό όριο.  Έτσι το ‘όριο’ αποκτά βάρος, αξία, σημαντικότητα. Γίνεται το ‘σημαίνον’ σε μια προσπάθεια της ύπαρξης ν’ αναπτυχθεί, να βγεί πέρα απο τα σύνορα.

They do not stay within the actual outline of the senses,  but their form is defined by a virtual boundary. So the 'boundary' acquires weight, value, significance. Becomes the 'signifier' in an effort of existence to grow and come out beyond those borders.


Το Αιγαίο τους είναι χώρος οικείος. Όμως αυτοί έχουν ήδη δρασκελίσει το κατώφλι του οικείου-ασφαλούς, έχουν περιπλεύσει τα άκρα του κόσμου με τόλμη και αγγίζουν πια το πραγματικό. Η αυστηρότητα του βλέμματος τους είναι αποτέλεσμα των ταξιδιών αυτών, ενδόθεν και πρός τα έξω.

The Aegean is familiar to them. But they have already crossed the boundary of the familiar and safe, they have circumnavigate the ends of the world with courage and they now touch the real. The firmness of their gaze is the outcome of these journeys, within and without.


Έχουν πάρει ζωή από την  Άφθαρτη Φλόγα και είναι γνώστες της δικής τους υποκειμενικής υπόστασης και της αντικειμενικής οντότητητας των εγκοσμίων.

They have taken life by the Imperished Flame and they aknowledge their own subjective substance and of objective being of the mundane.


Οι αιώνες συναναστροφής με τα εγκόσμια τους επηρέασαν ώστε άρχισαν να φέρουν την ύλη και τα χαρακτηριστικά των επίγειων. Ανάλογα με το χώρο που βρίσκονται, χωρίς ν’ αλλοιωθεί η μορφή τους, παίρνουν την ύλη της περιοχής με προτίμηση στα ακατέργαστα υλικά της φύσης, πέτρα, ξύλο, πήλος.

The centuries of association with the mundane have influenced them, so that they began to present the substance and the characteristics of the earthly.Depending of the space, they exist, without altering their form, they take the substance with preferencein raw materials of nature such as stone, wood and clay.


Μέσα σε κλειστούς χώρους-εργαστήρια- γίνονται χάρτινοι, έξω στην φύση γίνονται πέτρινοι, σε προστατευμένους χώρους γιάλινοι, σε κτιστούς χώρους γίνονται ένα με τα υλικά του οίκου.    

Within indoor workshops they become paper-made, outside in nature they become stone-made, within protected by glass areas they become  glass-made, within builds they become one the structure's elements.


Efi Andrianou | Έφη Ανδριανού



Aggeloskiasmata | Αγγελοσκιάσματα / Horizon's Lines  / Ancient Sites /Room 107

© All rights reserved to the writings and artwork of Efi Andrianou



Copyright  © 5764  / 2004. All Rights reserved to the concepts, writings, poetry, photography and video art by Halkios. All thoughts sealed long ago in a contract with the universe. No recreation of these scrolls, in any shape or means of force, is tolerable without articulate consent of the intrepid architect.